Datowanie wymaga ostrożności. Strona rodziny proponuje budowę około połowy XV wieku, związaną z sir Johnem Stewartem. Jednak opis architektoniczny RCAHMS datuje zachowaną wieżę prawdopodobnie na około 1540 rok, a wpis HES określa ją jako XVI-wieczną. To odmienne interpretacje, a nie zamienne daty jednego pewnie udokumentowanego wydarzenia. W sprawdzonych źródłach późniejsze datowanie ma mocniejszą podstawę architektoniczną. Wcześniejszą wersję należy przedstawiać jako przypisaną konkretnemu opracowaniu możliwość, nie jako bezsporny rok fundacji.
Opowieści o wcześniejszej warowni MacDougallów i królewskich polowaniach należą do szerszej tradycji związanej z zamkiem. Relacja właścicieli sama ostrożnie formułuje część tych powiązań. Nie powinny więc służyć do dowodzenia wieku obecnych murów. Podobnie słynna historia o tym, jak Duncan Stewart zamienił zamek na łódź po pijackim zakładzie, powinna pozostać tradycją. Wpis HES podaje wymianę w 1614 roku, a relacja rodziny około 1620 roku. Przejście pod kontrolę Campbellów jest lepiej uchwytne niż barwne okoliczności i dokładna data.
Sama budowla dostarcza pewniejszych wskazówek. Prostokątna wieża mieści sklepione dolne pomieszczenia oraz izby powyżej, połączone kręconymi schodami. Główne wejście umieszczono ponad poziomem gruntu. Obecne kamienne podejście zastąpiło wcześniejsze rozwiązania. Sala i górne komnaty sprawiały, że wieża była zarówno warownym domem, jak i budowlą obronną. Związki między miejscem zejścia na ląd, wejściami i pokojami wyjaśniają więcej niż wyobrażenie wieży jako pustego punktu obserwacyjnego.
Z otaczającego wieżę barmkinu, czyli zewnętrznego obwodu obronnego, pozostały jedynie fragmenty. To ważne rozróżnienie: dobrego stanu wieży nie należy przypisywać całemu dawnemu założeniu. Z drugiej strony utrata obwodu obronnego nie zmienia odrestaurowanej budowli w zbiór oderwanych ruin. Dokumentacja architektoniczna opisuje dolny poziom, dwie wyższe kondygnacje i poddasze. Proste liczby pięter mogą się różnić w zależności od uwzględnienia pomieszczeń pod dachem.
Na początku XIX wieku budowla traciła dach. Opis RCAHMS umieszcza jego utratę przed 1831 rokiem, a rodzinna opowieść około 1840 roku, dlatego bezpieczniej podać szerszy okres. Charles Stewart z Achara kupił zamek w 1908 roku. Gruntowna odbudowa rozpoczęła się po nabyciu go przez podpułkownika Stewarta Allwarda w 1965 roku. Rodzina opisuje wieloletnią pracę krewnych i przyjaciół, dzięki której pozbawiona dachu budowla ponownie nadawała się do zamieszkania.
Dziś zamek pozostaje własnością prywatną. Przed planowaniem zejścia na wyspę należy sprawdzić zasady wizyt ogłaszane przez rodzinę. Widok z brzegu nie oznacza swobodnego dostępu do wyspy. Szeroki kadr pozwala pokazać związek wieży, wody i otaczających wzgórz. Jeżeli chcesz zobaczyć więcej, wybierz ogłoszoną wizytę zamiast samodzielnej przeprawy. O wartości Castle Stalker decydują zarówno niezwykłe położenie, jak i opieka, dzięki której dawna warownia ponownie stała się domem.