Buckholm Tower

Od ziem opactwa do siedziby Pringle’ów

Ziemie Buckholm należały niegdyś do opactwa Melrose. W 1547 roku jego komendatariusz przekazał je w dożywotnie użytkowanie Jamesowi Hoppringillowi, czyli Pringle’owi, z Tynnes. Dokument z następnego roku wspomina ludzi oskarżonych o wspieranie Anglików i utrzymywanie domu w Buckholm. Mogła to być wcześniejsza budowla — jej związek z zachowaną wieżą pozostaje niepewny.

Rzeźbione nadproże wiązane z Buckholm nosi datę 1582 i inicjały I.P. oraz N.P., odnoszone do rodziny Pringle. To ważna wskazówka dotycząca daty obecnej wieży, choć nie rozstrzyga historii wcześniejszego domu. Wieża stoi na Buckholm Hill nad Gala Water, naprzeciw okolicy związanej również z Pringle’ami z Torwoodlee.

Według Clan Pringle Association datowany kamień przeniesiono do pobliskiego Torwoodlee. W 1788 roku James Pringle, dziewiąty laird Torwoodlee, sprzedał Bowland i kupił ziemie Buckholm oraz William Law, łącząc je z inną gałęzią rodu Pringle.

Wieża, brama i zmieniający się dom

Wieżę wzniesiono z kamienia łamanego, a otwory obramowano staranniej obrobionym kamieniem. Historic Environment Scotland opisuje trzy kondygnacje i poddasze oraz wysunięte skrzydło. Sklepiona piwnica miała osobne wejście i najwyraźniej nie łączyła się wewnętrznie z wyższymi pokojami; do wejścia na piętrze prowadziły pierwotnie zewnętrzne drewniane schody.

W zachowanej południowej ścianie barmkinu, czyli obronnego dziedzińca, znajduje się starannie profilowana, półkolista brama. Późniejsza dwukondygnacyjna dobudówka od południa pokazuje, jak zmieniano dawną siedzibę obronną. HES chroni obiekt jako zabytek SM8715; wieża popadła w ruinę w XX wieku.