Zamek Yester

Od Giffardów do Hayów

Historia posiadłości jest starsza niż zachowane kamienne ruiny. W 1166 roku Wilhelm I Lew potwierdził nadanie ziem Yester Hugh Giffardowi. To dokument dotyczący własności ziemi, nie dokładna data budowy obecnego zamku.

Goblin Hall jest interpretowana jako zachowana dolna kondygnacja XIII-wiecznej wieży. Po późniejszej przebudowie zamku jej górna część zniknęła, a sala znalazła się pod ziemią. Nie wszystkie widoczne dziś mury pochodzą więc z czasów „czarownika”: w kolejnych stuleciach zamek rozbudowywano, a wschodnią część mieszkalną datuje się na koniec XV wieku.

W XIV wieku ziemie przeszły od Giffardów do rodu Hay, który pozostał związany z Yester przez następne stulecia.

Zamek między Szkocją a Anglią

W 1311 roku Yester pozostawał pod kontrolą kasztelana służącego angielskiemu królowi Edwardowi II. To potwierdzony epizod z wojen o niepodległość Szkocji.

Najdokładniej udokumentowane walki dotyczą jednak 1548 roku. 24 lutego lord Grey of Wilton zdobył zamek i powierzył jego obronę sir George’owi Douglasowi oraz pięćdziesięciu ludziom. Pod koniec kwietnia Grey meldował już o hiszpańskiej załodze, która stawiała opór Anglikom w Haddington — Yester musiał więc wrócić w ręce sił szkocko-francuskich. W czerwcu angielska korespondencja wspominała francuskiego jeńca pojmanego w zamku, co wskazuje na kolejne zdobycie przez Anglików.

Był to okres Rough Wooing, wojny związanej z próbą narzucenia małżeństwa Marii Stuart z angielskim następcą tronu. Dzisiejsze ciche ruiny były wtedy częścią walk o kontrolę nad East Lothian.

Co przetrwało w Goblin Hall

Sala ma około 11,3 m długości i 4 m szerokości. Jej ostrołukowe sklepienie wzmacniają masywne kamienne żebra. Zachowały się też ślady kominka oraz gniazda belek dawnej drewnianej podłogi, która dzieliła wnętrze na dwa poziomy. Te szczegóły przypominają, że było to użytkowane pomieszczenie zamku.

Dokładne przeznaczenie niektórych niższych przejść pozostaje niepewne. Określenie „studnia” jest historyczną interpretacją, a nie ostatecznie rozstrzygniętą funkcją.

Koniec zamkowej rezydencji

Yester utracił funkcję głównej rezydencji w XVI wieku, ale dokładna data pozostaje niepewna. Starszy inwentarz umieszcza porzucenie tej funkcji po reformacji. Późniejszy Yester House to osobna siedziba, nie odrestaurowana wersja tych ruin.